Hoe Permacultuur de Wereld kan Veranderen, in gesprek met Marc Siepman

Om me heen zie ik steeds meer en meer mensen interesse krijgen in Permacultuur, dit terwijl de Permacultuur beweging de laatste paar jaar ferm is gegroeid. Permacultuur heeft zich de laatste paar jaar weten te verspreiden in quasi elke uithoek en laag in onze samenleving. Maar wat is Permacultuur precies? En heeft het misschien ook een kans onszelf en de wereld positief te veranderen? Hiervoor trok ik op onderzoek uit en raadpleegde ik verschillende bronnen, waaronder ook auteur, spreker, en ervaren permaculturist Marc Siepman.

Deel dit artikel

Hoe Permacultuur de Wereld kan Veranderen, in gesprek met Marc Siepman

De geschiedenis van Permacultuur 

Het begrip Permacultuur (in het Engels Permaculture) ontstond in de 70's, dit op de universiteit van Tasmanië toen Bill Mollison en David Holmgren achter oplossingen zochten voor de diverse problemen dat traditionele mono-cultuur met zich meebrengt. 

Permacultuur is een samengesteld woord uit de Latijnse woorden: "permanens" en "cultura", beiden betekenen in het Nederlands respectievelijk "volhardend" en "huishouden", maar eerder is het afgeleid uit de Engelse woorden "Permanent Agriculture" en "Permanent Culture".

Uiteindelijk kwam Permacultuur zich te verspreiden over de hele wereld doordat beide heren de Permacultuur filosofie en technieken anderen aanleerden, uiteindelijk werd het doorheen de jaren ook steeds bekender door de oprichting en ontwikkeling van het internet en social media. 

Met de oprichting van diverse "scholen" zoals Ecoversity die nu ook Permacultuur zijn gaan aanbieden in de vorm van online en offline cursussen, staat niets de verdere verspreiding en toepassing van Permacultuur nog in de weg. Neem daarbij dat in onze samenleving de nadruk ook steeds meer komt te liggen op duurzaamheid en ecologie, en het is makkelijk te concluderen dat Permacultuur de wind in de zeilen heeft. 

De basics van Permacultuur

Na even research te hebben gedaan achter wat de basics van Permacultuur zijn kwam ik al vrij snel tot "de bloem van Permacultuur", dit is een schema dat de oorspsronkelijke en algemeen aanvaarde Permacultuur principes weergeeft. Deze zijn opgesteld door David Holmgren himself. Geen betere bron dus om ons even te informeren over de basics van Permacultuur. 

David Holmgren's 12 Permacultuur Design Principes

Maar dit is niet de enige maatstaf die ons inzicht kan bieden in de basics van Permacultuur, want herinnert u zich nog Bill Mollison, dat ik eerder al even vermeldde in dit artikel? Ook hij heeft vanuit zijn eigen expertise gelijkaardige principes ontworpen. En net zoals deze van David Holmgren worden deze ook algemeen aanvaard door de Permacultuur gemeenschap, deze zijn zeker en vast ook een waardige bron om ons te informeren over de basics van Permacultuur. 

Bill Mollison's Permacultuur Principes

Gesprek met Marc Siepman

Maar zoals ik al eerder aangaf in de introductie van dit artikel, ging ik ook in gesprek met auteur, spreker, en ervaren permaculturist Marc Siepman. Marc leerde ik kennen door het werk van auteur en spreker Charles Eisenstein. Het gesprek met Marc kan u hieronder terugvinden.

Het "examen"

Zoals Marc aangaf in ons gesprek vertegenwoordigd Permacultuur een bepaalde manier van denken en doen, een heel andere dan ons regulier denken en doen. Zo doet het ons op heel anders nadenken over het ecosysteem. In plaats van bijvoorbeeld enkel onze aandacht te vestigen op een schijnbaar probleem zoals te veel slakken, en die daarom te bestrijden, nemen we binnen de logica van Permacultuur een stapje terug en gaan we observeren en nadenken of er misschien andere oorzaken zijn voor het 'slakkenprobleem'. In Marc zijn voorbeeld komen we zo tot inzien dat de slakken eerder een symptoom zijn van een dieper probleem: dat er te weinig roofdieren aanwezig zijn in het ecosysteem.

Het toepassen van Permacultuur betekent dat we rekening gaan houden met het grotere plaatje, dat we oog gaan hebben voor de diverse relaties en afhankelijkheden binnen een systeem. We verruimen ons perspectief en gaan actief luisteren in plaats van te oordelen. We laten de natuur spreken tot ons waardoor we beter komen te begrijpen wat haar noden zijn. Hierdoor kunnen we de natuur gepast gaan ondersteunen waardoor ze optimaal komt te functioneren. En doordat ze dan optimaal functioneert, kunnen wij er als mens met rede en verstand ook de vruchten van plukken: bijvoorbeeld biologische en gevarieerde voeding. 

Graag wil ik ook even dieper ingaan op een gevolg van het ontwikkelen van systeem denken, wat we eigenlijk doen wanneer we denken binnen de Permacultuur logica. Daardoor beginnen we te begrijpen dat er binnen systemen diverse relaties zijn dat elkaar constant beïnvloeden, dat er wederzijdse afhankelijkheid heerst tussen de verschillende componenten in het systeem. Neem nu dat je deze 'wet' begint te snappen binnen het systeem van onze samenleving, dan snap je al snel dat we echt innig verbonden zijn met elkaar. We komen in te zien dat iemand anders z'n geluk ons geluk beïnvloedt. We komen te begrijpen dat onze volledige samenleving een innig verbonden systeem is waarin alle deelnemers elkaar beïnvloeden. Doordat we deze realiteit komen te begrijpen komt er een bepaald soort inspiratie in ons op: om meer te geven aan de wereld, meer te zorgen voor onze omgeving, meer rekening te houden met de natuur en anderen, om een beter mens te worden. 

Wanneer we de logica van Permacultuur dus diep genoeg tot ons nemen krijgen we een aanzet onszelf positief te transformeren. Wanneer we dan ook gezond zijn van geest blijft het normaal gezien niet alleen maar bij een aanzet, maar steken we ook de handen uit de mouwen waardoor er ook daadwerkelijk een positieve transformatie plaatsvindt. Verder, aangezien wij en de wereld onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn wordt de wereld ook spontaan getransformeerd: de economie, financiën, relaties, et cetera. Deze ondergaan als het volgende domino steentje in de rij een transformatie proces waardoor ze duurzamer, veerkrachtiger, en over het algemeen gezonder worden. 

Maar ook zonder diepgaande transformatieprocessen schuilt in Permacultuur volgens mij hoop voor een positieve verandering in de wereld. Neem nu dat we starten met het toepassen van enkele fundamentele Permacultuur principes, dan nog zal de natuur, onze omgeving, erop vooruitgaan. Maar daarin bespeur ik een vleugje utilitarisme en mogelijk een subtiele poging tot uitbuiting, en dat wil ik toch nuanceren: laat ons de natuur en onze omgeving niet zien als een projectje dat we dienen te perfectioneren, of als een middel dat uitgemolken kan worden. Laat ons Permacultuur niet louter toepassen vanwege die doeleinden. We kunnen beter dan dat. Laat ons Permacultuur vooral toepassen omdat het de natuur, de wereld, de mens, alle wezens, alle eer aan doet. En in het alle eer aandoen van deze komt dan de rijkdom tevoorschijn waardoor we een grotere kans hebben enkele van onze huidige crisissen te kunnen genezen. 

Yes, ik ben optimistisch: in Permacultuur schuilt hoop onszelf en de wereld positief te veranderen!

----- 

Dit was het tweede artikel in de recent gestarte positieve reeks: waar ik onderwerpen in de kijker wil zetten dat onszelf en de wereld positief kunnen veranderen. Stay Tuned! 

Tot volgende week, wanneer ik een nieuw onderwerp ga verkennen.

Sven

----- 

Indien u feedback hebt op dit artikel of deze reeks, dan ontvang ik die graag. Deze kan u achterlaten onderaan dit artikel of door onze redactie te contacteren via mail: redactie@eenheid.be